Blog Totaal

Als kind maakte ik de opkomst van The Beatles mee, zonder te beseffen dat hun muziek geschiedenis zou worden. Hun liedjes klinken nog altijd vertrouwd en brengen herinneringen terug, maar blijven tegelijk verrassend tijdloos. In korte tijd groeiden vier verschillende muzikanten van vrolijke popidolen uit tot vernieuwende artiesten. Hoewel de groep in 1970 uiteenviel, bleven hun melodieën bestaan. Zodra ze klinken, verdwijnen de jaren en ben ik heel even weer die luisterende jongen van toen.

Mijn dochter Evy maakt illustraties en animaties met een herkenbare, eigenzinnige stijl. Haar personages hebben soms iets van de getekende wereld van Gorillaz: uitgesproken lijnen, vreemde gezichten en een houding die meteen een verhaal suggereert. Muzikaal ligt haar hart overigens bij Glass Animals. Waar ik beelden met woorden probeer op te roepen, doet Evy dat met kleur, lijnen en beweging. Haar korte animatie laat zien hoeveel creativiteit en geduld daarin samenkomen. En daar ben ik trots op.

Na het behalen van haar diploma ruimt Evy samen met mij haar kamer op. Tussen dozen vol schoolspullen vind ik het kleurrijke jasje dat zij op haar eerste schooldag droeg. Voor Evy is het slechts oude kleding, maar voor mij belichaamt het een verdwenen jeugd. Wanneer ik het toch weggooi, lijkt het afscheid definitief. Later blijkt dat Evy een doos met herinneringen heeft bewaard, waardoor vader en dochter elkaar woordeloos begrijpen en opnieuw nader komen.

Na een lange periode van schrijven en herschrijven is mijn novelle JET voltooid en klaar voor de drukker. Het verhaal speelt in Rolde, waar een onopvallende vrouw dood wordt aangetroffen. Pas daarna beginnen de verhalen over wie zij was. JET is een literaire thriller over geheimen, schaamte, verlangen en projectie, maar ook over hoe weinig mensen elkaar werkelijk kennen. Binnenkort deel ik meer over verschijnen, verkrijgbaarheid en omslag.

De Papeloze Kerk is een hunebed in Drenthe dat volgens de overlevering tijdens de Reformatie werd gebruikt voor geheime protestantse hagepreken. Gelovigen kwamen samen op de hei, zonder katholieke priester, vandaar de naam. Helemaal zeker is het verhaal niet, maar het hunebed blijft een bijzondere plek waar prehistorie en geloofsgeschiedenis samenkomen.

In 1598 spoelt bij Scheveningen een enorme potvis aan. Het strand loopt vol met vissers, dorpelingen, kinderen, kunstenaars en nieuwsgierige heren. Sommigen zien een goddelijk voorteken, anderen vooral waardevolle olie en vet. De walvis wordt vastgelegd op prenten en groeit uit tot een zestiende-eeuws spektakel vol verwondering.

Het Balloërveld is het grootste heideveld van Noord-Drenthe, gelegen tussen de beekdalen van onder meer het Loonerdiep en het Rolderdiep. Het gebied bestaat uit droge heide, vergraste stukken, vennetjes, dennenbos, zandige delen, oude karrensporen en grafheuvels; bij Balloo graast bovendien een kudde van ongeveer vierhonderd Drentse heideschapen.

In 1943 helpt de Persoonsbewijzencentrale onderduikers en verzetsmensen met valse papieren. Onder leiding van Gerrit van der Veen groeit de organisatie uit tot een ondergrondse papierfabriek. Ze vervalsen persoonsbewijzen, vergunningen en zelfs stempels. Zo wordt saaie bureaucratie een levensreddend wapen tegen de Duitse bezetter.

JET is een literaire thriller, gesitueerd in het Drentse dorp Rolde, waar stilte, geheimen en onderhuidse spanning dicht op elkaar bestaan. Na de dood van een onopvallende vrouw beginnen de verhalen pas echt. Wat volgt is een beklemmend verhaal over verlangen, schaamte, geloof en de hardnekkige neiging van mensen om een ander liever te mythologiseren dan werkelijk te kennen. Een roman over mislezing, morele spanning en de dreiging achter het alledaagse.

De Bemiddelaar is mijn nieuwe roman in wording. Het verhaal draait om een vrouw die na de begrafenis van haar man ontdekt dat hij niet de man was die zij dacht te kennen. Wat begint als een persoonlijk verlies groeit uit tot een spannend en gelaagd verhaal over geheimen, macht, schuld en de vraag hoeveel waarheid een mens aankan. Een roman waarin niet alleen het verleden verschuift, maar ook het leven dat samen is geleefd.

Ik vertel hoe mijn geboorte om 00:45 op 25 april 1959 plaatsvond in Violenstraat 60 in Assen, het huis van mijn opa en oma van vaderskant. Beneden eet de dokter rustig soep, terwijl boven mijn zeventienjarige moeder bevalt. Het vermoeden dat mijn oma zelf de vroedvrouw was, geeft de nacht een intieme, bijna komische warmte: familiehanden die het leven opvangen. De details van huis, trap en stilte blijven als een blijvende afdruk.

282 woorden, 1 minuut leestijd Soms moet iets eerst een verkeerde afslag nemen voor het op de juiste plek terechtkomt. Na een eerste poging (met een ander verhaal) bij een uitgeverij die niet bij mij paste, mag ik nu zeggen dat het echt gaat gebeuren: mijn eerste boek, mijn eerste…