Categorie archieven: Blog

Ik worstel achter mijn laptop met een verhaal over een oude abdij in de Belgische Ardennen. Terwijl huiselijke taken me afleiden, roept de abdij, gehuld in mist, verhalen van cisterciënzers, verboden liefdes en de Franse Revolutie tot leven. Geïnspireerd door boeken en de steun van mijn vrouw, balanceer ik tussen het heden en mijn verbeelding, zoekend naar zinnen die de abdij en haar geheimen recht doen in een levendig, meeslepend verhaal.

Het nieuwe jaar begint stormachtig, een rauwe kracht die het landschap verandert en oude lasten wegvaagt. De natuur lijkt ons uit te dagen: durf je mee te buigen als de bomen, op de wind te vertrouwen als de vogels, en vernieuwing te omarmen als de regen? In deze chaos ligt een belofte – van groei, verandering en veerkracht. Laten we troost vinden in kleine momenten en met moed het nieuwe landschap tegemoet treden. Gelukkig nieuwjaar!

Op kerstavond vullen lichtjes, kaarsen en de geur van koekjes ons huis met warmte. Evy opent haar cadeau, een platenspeler, en haar vreugde vult de kamer. Terwijl muziek speelt, geef ik Joyce een speciaal cadeau: een schitterende ketting. Haar ontroering herinnert ons aan wat echt belangrijk is – niet cadeaus of eten, maar liefde en elkaar. Buiten bijt de kou, en binnen straalt de kamer van muziek, herinneringen en een vernieuwde verbinding. Dit is onze kerst.

Terwijl onze trouwdag nadert, kijk ik terug op alles wat we samen hebben opgebouwd. De herinneringen aan die dag en aan ons leven samen blijven helder, van onze eerste ontmoeting tot de kleine gebaren waarmee je me telkens weer weet te raken. Jij maakt alles lichter, zelfs in moeilijke tijden. Met deze brief wil ik je laten weten hoe dankbaar ik ben. Jou, ons, onze liefde – ik vergeet het nooit. Met jou is het altijd goed.

Het herschrijven van een eerste versie blijkt een uitdaging vol verrassingen, waarbij zinnen eigenwijs hun eigen gang gaan. Wat ooit een eenvoudige aanpassing leek, ontaardt in het herzien van hele passages. Woorden herschikken, synoniemen zoeken, en geliefde alinea’s schrappen: het voelt eindeloos. Toch gloort er soms hoop, wanneer een passage eindelijk klopt. Maar bij het openen van het document de volgende ochtend slaat de twijfel weer toe, en lijkt het verhaal opnieuw om aandacht te vragen.

Vandaag maak ik een eenvoudige maar smaakvolle maaltijd met krielaardappeltjes uit de slowcooker, bloemkool en Limburgse braadworst. De krieltjes, bereid in de “Slome” met knoflook, Italiaanse kruiden en olie, worden in vier tot vijf uur zacht en perfect gekruid. Ondertussen kookte ik de bloemkool en bakte de braadworst krokant. Een heerlijke, gemakkelijke combinatie die weinig moeite kost en altijd in de smaak valt. Een perfect voorbeeld van comfort food met minimale inspanning!

Vanmiddag vlogen vijf F16’s laag over ons huis als onderdeel van hun afscheidsvlucht. We zwaaiden vanuit de woonkamer, want buiten stormde het hevig. Het indrukwekkende geluid van de motoren klonk als een laatste groet. Joyce merkte droogjes op dat ze de bocht niet soepel namen. Een squadron vertrekt naar Oekraïne, wat gemengde gevoelens oproept. Andere toestellen worden oefenvliegtuigen. Terwijl ze in de verte verdwenen, voelden we het einde van een tijdperk en zwaaiden nog een keer.

Op de verjaardag van mijn dochter besef ik dat ik haar cadeau ben vergeten. In paniek koop ik een mysterieus doosje met alleen een briefje erin: “Je cadeau wacht waar je nooit zou kijken.” Mijn dochter vermoedt dat het antwoord in mijn werkkamer ligt. Daar vindt ze een oude envelop met een brief en een zilveren armbandje, een erfstuk van haar moeder. Het onverwachte cadeau blijkt perfect, en we vieren samen een liefdevolle avond.

Tijdens mijn bezoek aan Château de Petite Somme, thuisbasis van de Hare Krishna-beweging, werd ik herinnerd aan de kleurrijke beelden uit de beginjaren zeventig. De rondleiding bracht me in contact met hun toewijding en eenvoud, die in contrast staat met de gehaaste wereld van vandaag. Dit bezoek deed me nadenken over mijn verhaal, in het bijzonder Ludovic’s zoektocht naar God. Zoals de bewoners van het kasteel, zoekt hij naar een dieper geloof, weg van de strikte dogma’s, naar een andere vorm van devotie.

In gedachten wandelend door de straten van Palermo, stel ik me voor hoe Matteo, de man op de foto, trots een Cucuzza Longa omhooghoudt, een lange, grillige groente die typisch is voor Sicilië. Deze courgettevariant, met zijn sponsachtige textuur en subtiele smaak, wordt jong geplukt en verwerkt in traditionele gerechten zoals Pasta con i Tenerumi. In de zomer wordt hij geserveerd met tomaten, aardappelen en olijfolie. En voor de vrijgezelle dames: Matteo is nog steeds vrij.

Gisteren probeerde ik een BigMac Wrap te maken, compleet met zelfgemaakte saus en gehakt op de tortilla. Het idee was simpel, maar de uitvoering minder: het gehakt bleef aan de pan plakken en mijn flip-techniek faalde. Uiteindelijk besloot ik het gehakt rul te bakken en op de wraps te leggen. Ondanks de kleine keukenramp was het eindresultaat heerlijk. De combinatie van de saus, cheddar, en verse ingrediënten maakte het absoluut de moeite waard!

‘Zeg, wat eten we eigenlijk vanavond?’, Als Joyce en Evy mij dat ’s morgens aan de ontbijttafel vragen weet ik dat er iets anders van mij verwacht wordt vanavond op tafel te zetten dan de gemiddelde “patatten, worteltjes met doperwtjes en een karbonaadje”. Dus, het volgende gerecht uit de nieuwe…