Er zijn van die momenten in het leven waarop je denkt: “Weet je wat? Ik ga eens iets anders doen.” Gisteren was zo’n dag voor mij. In plaats van mijn gebruikelijke, toch wel veilige recepten, besloot ik iets spannends te proberen: de BigMac Wrap. Ja, je leest het goed: de BigMac, maar dan in een tortilla. Klinkt goed, toch? Nou, dat dacht ik ook. De praktijk was echter iets… uitdagender.
Laten we beginnen met de voorbereiding. Eerst en vooral: de saus. Het is tenslotte dé saus die de BigMac de BigMac maakt. Terwijl ik alle ingrediënten bij elkaar zocht, waande ik me weer voor even een beetje de chef. Mayonaise, geraspte ui, augurkjes in stukjes, mosterd, azijn en allerlei kruiden die ik normaal alleen bij het boodschappen doen zie. Ik mengde alles samen en stopte het in de koelkast. Easy peasy, dacht ik nog. Dat kan niet misgaan.
Toen kwam het gehakt… en de wrap. Volgens het recept moest ik een klein beetje gehakt pakken en dit platdrukken op de wrap. Klinkt eenvoudig, toch? Nou, het blijkt dat gehakt en tortilla’s niet echt vrienden zijn. Ik voelde me alsof ik een gevecht aanging met een onwillige bal klei. Hoe ik het ook probeerde, het gehakt weigerde om zich netjes en gelijkmatig over de wrap te verspreiden, en te blijven plakken. Ik begon zelfs te twijfelen aan mijn motorische vaardigheden. Maar goed, na wat gedoe en een lichte zweetaanval lag er eindelijk gehakt op alle wraps. Vervolgens goot ik er wat peper, zout en uienpoeder overheen, want een beetje extra smaak kan nooit kwaad.
Nu kwam het moment van de waarheid: de wraps bakken. Het recept vertelde me om de wrap met de gehaktkant naar beneden in de pan te doen en hem goed aan te drukken. Klinkt allemaal heel simpel, Jans een kind kan de was doen. Nou, niet in mijn keuken. De gehaktkant leek vastbesloten om één te worden met mijn koekenpan. Na een paar minuten probeerde ik de wrap om te draaien met de bekende ‘pannenkoekenflip’, zoals het recept vrolijk suggereerde. Wat er echt gebeurde? Een chaos van aangebakken gehakt dat weigerde los te komen. De wrap en ik hadden op dat moment een kleine ruzie. Maar ik ben geen opgever. Met een houten spatel, een beetje creatief schrapen, en een innerlijke monoloog vol bemoediging (en wat woorden die ik hier niet herhaal, er lezen misschien kinderen mee) kreeg ik de wrap uiteindelijk omgedraaid. Helaas zag het er niet uit zoals ik gehoopt had.
Op dat moment besloot ik het roer om te gooien – letterlijk. De ‘pannenkoekenflip’ methode werkte niet, dus ik deponeerde het gehakt maar in de pan en bakte het rul, zoals elk ander verstandig mens zou doen. Vervolgens smeerde ik die oh-zo-lekkere zelfgemaakte BicMac saus over de wraps, verdeelde ik daar wat van dat heerlijk gebakken gehakt overheen, gooide er een plakje cheddar bovenop, even in de koekenpan en voilà! Het begon eindelijk ergens op te lijken. Een paar minuten later lagen de wraps op een bord, rijkelijk belegd met verse bladsla en dunne augurkplakjes.
En eerlijk is eerlijk, de smaak was fantastisch! Ondanks mijn licht traumatische gevecht met de koekenpan, kreeg ik die klassieke BigMac-smaak perfect te pakken. De saus was romig en een beetje zoet, met een pittige kick van de mosterd en azijn. De cheddar smolt mooi over het gehakt en de combinatie van de verse ingrediënten maakte het helemaal af.
Dus, als je op zoek bent naar een nieuwe uitdaging in de keuken (en een goed verhaal voor bij het eten), raad ik je aan om de BigMac wrap eens te proberen. Wie weet heb jij meer geluk met de flip-techniek dan ik. Maar zelfs als dat niet het geval is, is er altijd een plan B: gehakt rul bakken en gewoon lekker bouwen aan je wrap. En geloof me, het eindresultaat is het waard – met of zonder pannenkoek skills!
Hier de ingrediënten: (voor 8 wraps)
Voor de BigMac Saus
- 125 gram mayonaise
- 1 zoete augurk (in kleine stukjes)
- 1 kleine ui (geraspt)
- 2 theelepels mosterd
- ½ theelepel azijn
- ½ theelepel gerookte paprikapoeder
- ½ theelepel uienpoeder
- ½ knoflookpoeder
- 1 theelepel suiker
- zout en peper
Voor de Wraps
- 8 kleine wraps
- 500 gram gehakt
- 8 plakjes cheddar
- gesneden bladsla
- 4 augurken (in dunne plakjes)
- 1 ui (fijn gesneden)
- olie, peper, zout, uienpoeder
Het originele recept kun je hier vinden: Eef Kookt Zo <—