297 woorden, 2 minuten leestijd
Ik heb dus de stemwijzer van Aa en Hunze ingevuld. Of nou ja, stemwijzer. Bij ons heet het mijnstem.nl, wat al iets zegt. Alsof je geen keuze maakt, maar gewoon even je innerlijke gemeenteraad laat doorlichten.
Geen grote “eens” of “oneens”-knoppen zoals in de grote mensenwereld. Nee, wij schuiven. Met balkjes. Links, rechts, beetje terug, toch weer iets naar het midden. Het voelde minder als politiek en meer als het instellen van de thermostaat. Hoe warm wil ik mijn gemeente hebben?
En toen kwam daar: “Jouw uitkomst.”
88 procent Gemeentebelangen Aa en Hunze.
Achtentachtig. Dat is geen lichte voorkeur meer, dat is bijna samen op vakantie gaan.
Daaronder volgden VVD, CDA, D66 en PvdA/Groenlinks, in percentages die vooral iets zeiden als: we kennen elkaar, maar we appen niet of nauwelijks. En eerlijk, landelijk hebben die vier er de laatste jaren niet bepaald een bestuursfeest van gemaakt. Al weet ik heus wel dat een gemeente runnen iets anders is dan een land. Hier gaat het over stoepen, sporthallen en of die rotonde nou echt nodig was.
Toch. Die namen dragen hun Haagse jas gewoon mee het dorp in.
En dan Gemeentebelangen. Lokaal. Nuchter. Alsof ze zeggen: laten we gewoon zorgen dat het gras gemaaid wordt en de straatverlichting het doet. Geen ideologische wolken, maar praktische regen.
Of ze groot genoeg worden om echt iets te laten zien, dat is weer een ander verhaal. In een kleine gemeente is politiek vaak gewoon een iets formelere versie van een dorpsvergadering. Je komt elkaar toch weer tegen bij de bakker.
Maar ik moest wel lachen. Ik dacht altijd dat ik politiek ingewikkeld was. Blijk ik gewoon 88 procent Gemeentebelangen te zijn.
Democratie in Aa en Hunze. Geen grootse strijd. Gewoon een schuifbalk. En ergens daartussen zit je dan zelf.