Gelezen: De Glazen Troon

De Glazen Troon (Sarah J. Maas)

We doen allemaal wel eens iets wat je vooraf niet bedacht zou hebben. Dat had ik verleden week bij een bezoekje aan een boekenwinkel in Beilen. We waren er al eens eerder binnengestapt en Joyce schafte daar toen de nieuwste van Pieter Waterdrinker aan (die lees ik later ook nog wel eens) en ik liep naar buiten met een naslagwerk over schilder Henk Helmantel. Maar dat was alweer meer dan een week geleden.

Zoals gezegd, we doen allemaal wel eens iets wat je vooraf niet bedacht. Ik kocht me verleden week een boek uit het “Fantasy” genre. En ik moet zeggen; daar heb ik geen spijt van.

“De Glazen Troon” van Sarah J. Maas is een adembenemend (Young Adult) avontuur dat mij als “oude jongere” ook meesleepte in een betoverende wereld vol actie, intriges en verrassingen. Sarah Maas weet met haar meesterlijke vertelstijl mij als lezer te grijpen vanaf de allereerste bladzijde en liet niet meer los tot ik het boek uit had. In twee zaterdagen, languit in de verkoelende schaduw voor de caravan.

Het verhaal volgt Celaena Sardothien, een jonge huurmoordenaar die gevangen zit in de beruchte gevangenis van Endovier. Als plotseling de kroonprins, Dorian Havilliard, haar een kans biedt om haar vrijheid terug te winnen, kan Celaena niet weigeren. Ze wordt deelnemer in een dodelijke wedstrijd om de kampioen van de koning te worden. Terwijl ze strijdt om te overleven, ontdekt ze langzaam de duistere geheimen van het koninkrijk en raakt ze verwikkeld in een web van politieke intriges en magie.

De recensie gaat verder onder de foto.

Een van de grootste sterke punten van “De Glazen Troon” is de complexiteit van de personages. Celaena is een boeiende hoofdpersoon met een krachtige persoonlijkheid. Ik hou wel van deze duidelijke persoonsbeschrijvingen. Ze is niet alleen dodelijk als huurmoordenaar, maar heeft ook een scherp verstand en een onverschrokken houding. Het is verfrissend om een vrouwelijke protagonist te zien die haar mannetje staat en zich niet laat intimideren. De “bij personages” zijn eveneens goed uitgewerkt en dragen bij aan de diepte van het verhaal.

Sarah Maas heeft een levendige en gedetailleerde schrijfstijl die mij onderdompelde in de wereld van Adarlan. Haar beschrijvingen van de locaties zijn levendig en beeldend, waardoor ik mij gemakkelijk kon inleven. Daarnaast weeft ze een intrigerend web van plotwendingen en onverwachte gebeurtenissen, waardoor je constant op het puntje van je stoel zit. Het boek combineert actiescènes vol spanning en sensatie met momenten van zelfreflectie en romantiek, waardoor er een goede balans ontstaat.

Een ander aspect dat het boek zo boeiend maakt, is de magische wereldopbouw. Sarah Maas creëert een uniek en uitgebreid magisch systeem dat verschillende elementen omvat, zoals tovenarij, demonen en oude artefacten. Deze wereld voelt echt en gedetailleerd aan, wat voor mij de leeservaring verrijkte.

Hoewel “De Glazen Troon” veel sterke punten heeft, zijn er ook enkele aspecten waar sommige lezers misschien moeite mee zouden kunnen hebben. Het tempo van het verhaal kan soms wat traag aanvoelen, vooral in de eerste helft van het boek. Daarnaast zijn er momenten waarop de romantische subplot de overhand neemt, wat sommige lezers mogelijk als te clichématig ervaren. Maar al met al, een aanrader!