Vandaag vond ik in de voorraadkast nog een zak drop, ongeopend. Nog gekregen voor mijn verjaardag in april. Ik open de zak en pak er met zorg eentje uit en stop hem in mijn mond, Heerlijk, dat is genieten. Na een paar minuten zuigen en kauwen slik ik hem door. Ik smak nog eens met mijn mond …
De verrukkelijke herinnering aan de smaak van drop blijft als een zoete traktatie op mijn tong liggen. Vandaag verleent die vleug dropsmaak me nog steeds een vleugje verjaardagseuforie. Ik pak zo meteen nog een exemplaar uit de zak die ik 25 april cadeau kreeg op die bijzondere dag, een bonte mix van zoet en zout. Het is werkelijk verrukkelijk. Terwijl ik mijn tong zachtjes in mijn mond laat wentelen, lijkt de overgebleven smaak zich talloze keren te intensiveren. Ik slik genoegzaam, en het speeksel draagt de herinnering aan de smaak met zich mee, en opent een ruimte voor nieuwe verjaardagsherinneringen.
Deze kleine rituelen vormen de hoekstenen van mijn verjaardagstradities. Het zijn de ogenschijnlijk onbeduidende details die de dag speciaal maken en een nostalgische gloed over mijn hart werpen. Terwijl de klok gestaag tikt, omarm ik de betovering van deze smaakvolle herinneringen die me terugvoeren naar de vreugdevolle momenten van vorige verjaardagen.
Naast de dropsnoepjes zijn er andere herinneringen die zich als kostbare edelstenen in mijn geest hebben genesteld. De traditionele taart als ontbijt op de ochtend van mijn jarig zijn. Het vrolijke gezang van geliefden die me toezingen met een onhandige, maar oprechte glimlach op hun gezichten. De warme omhelzingen die mijn hart doen overstromen met genegenheid en warmte. En dan zijn er nog de cadeaus, elk zorgvuldig verpakt en af en toe ook met een mooi gekleurd lint eromheen, een tastbaar symbool van liefde en aandacht.
Elk jaar voeg ik een nieuw hoofdstuk toe aan het verhaal van mijn leven. Een verjaardag is niet alleen een viering van het verstrijken van de tijd, maar ook een kans om stil te staan bij de ervaringen die ik heb opgedaan, de lessen die ik heb geleerd en de mensen die ik heb ontmoet. Terwijl ik de dropsmaak koester en laat vervagen, word ik me bewust van de zoete en zoute momenten die mijn levenspad hebben versierd.
Dus terwijl ik geniet van de dropsmaak in mijn mond en glimlach om de gelukkige herinneringen die ermee verbonden zijn, weet ik dat het leven zich blijft ontvouwen als een caleidoscoop van emoties en ervaringen. Ik sluit mijn ogen even en laat me onderdompelen in de gedachte dat elke smaak, elke aanraking, en elk moment een kleurrijke penseelstreek toevoegt aan het prachtige schilderij van mijn leven.
Zo, dat waren even zoetsappige mijmeringen zeg. Nog een dropje dan maar, een zoute.