Jans Mulder

Ik zal mij even voorstellen. Mijn naam is Jans Mulder en ben in 1959 geboren in Assen en opgegroeid in Utrecht. Jans is in het westen nu niet bepaald een gangbare jongensnaam, makkelijk was het niet in een grote stad met zo'n voornaam. Zeker niet als je buurvrouw Jans heet, en haar zoon ook nog eens met een Jans getrouwd was. De moeder van Anton Geesink praktisch om de hoek woonde en ja, die heette ook Jans. Je snapt, verwarring alom.

Ik ben getrouwd met Joyce en samen hebben we een dochter, Evy. Sinds juni 2018 wonen en werken wij weer in Nederland. In het verleden woonden wij met twee tussenpozenin Frankrijk. Toen in de Alpen, op de Col de la Madeleine, wij beheerden daar een chalet- en appartementencomplex in een skigebied, later een landhuis in de Bourgogne, ook als beheerdere. Tot voor kort woonden wij in Le Fenouiller, in de Vendée en werkten in dezelfde plaats op een groot Christelijk vakantiepark met voornamelijk gasten uit Groot-Brittannië maar in geringe mate ook uit andere west-Europese landen. Met mijn vakkennis (recreatief groen en landschapsbeplanting) kon ik mij hier lekker uitleven. Ook Duitsland was voor ons ooit het thuisland. Tegen de tijd dat ik 25 jaar in gemeentedienst had gewerkt kwam Joyce met het idee om naar Limburg te verhuizen, naar de streek waar haar ouders en voorouders vandaan kwamen, in de buurt van Grijzegrubben. Daar werd, in september 2005 onze dochter geboren. Na een jaar als woonconsulent gewerkt te hebben startte ik een hardloopwinkel in Maastricht.

Als denkbeeldig middelpunt van de Europese gemeenschap zou je denken dat een Hollander van boven de rivieren het daar makkelijk kan hebben? Niets is minder waar, de winkel werd niet gegund, een Hollander in Maastricht, een eigenwijze Hollander nog wel. Weinig klanten uit de regio maar wel veel uit België, mede door mijn wedstrijdverleden en bekendheid in het hardloopwereldje aldaar. Helaas bleek dat niet voldoende de boekhouding sluitend te houden. Na 3 jaar sloten we zelf de deuren van onze mooie shop en namen het verlies voor lief. Beter dat dan een zegel op de deur van een faillissement. Een domper op onze toekomstplannen maar stilzitten deed ik niet, ik werkte daarna via diverse uitzendorganisaties voor o.a. een Duits tuinbedrijf, diverse callcenters en de Rabobank Maastricht e.o.

Op een moment tussen twee banen klopte er via de mail iemand aan of ik (wij dus) geen trek had in een Frans avontuur. Voilà …. We zaten in de beheerdersfuncties. Na Frankrijk volgde Duitsland en weer Nederland. Tijdens mijn laatste job werd ik via via gevraagd om te komen praten over een baan als Operations Manager, mijn laatste functie in Frankrijk, en het leukste …. Joyce konden ze daar ook heel hard gebruiken, die hoefde thuis geen duimen te gaan zitten draaien. Samen werkten we voor het Engelse Spring Harvest Holidays op een heel mooi vakantiedomein, Le Pas Opton genaamd. Vlakbij de Atlantische Oceaan waar het nog steeds en vooral zomers heerlijk toeven is.

Tijdens ons verblijf in Duitse Pfalzerwald bestierden wij een heus Landgasthof, een Gäststätte of in het Nederlands een Duitse herberg annex restaurant. Vooral daar zijn we besmet geraakt met het Horeca virus. De hulpkok die we in dienst hadden leerde vooral Joyce de kneepjes van de Duitse keuken. In korte tijd serveerden wij alleen nog maar gerechten met producten uit de eigen tuin en streek. Maakten ons eigen "merk" braadworst geheel volgens eigen recept. Leberknödel, reibekuchen, markkloschen, pizza, brot, torten, verzin het maar. Alles uit eigen keuken.

Al dat werk, al die banen waren nou niet echt een droom van mij toen ik een kleine jongen vol toekomstverwachtingen was. Tekenaar wilde ik worden. Ik kladderde het toenmalige buurthuis in de Vlijtstraat helemaal vol met wandschilderingen en het leek erop dat een grafische school het logische vervolg was, het lot besliste anders. Na een kortdurend avontuur van nog geen 3 jaar op een technische school in Utrecht hadden mijn ouders al snel door dat ze voor mij de verkeerde school hadden uitgezocht en stuurden mij, enkele weken na mijn 15e verjaardag al vroeg aan het werk, bij de Gemeente Utrecht startte ik een opleiding tot straatmaker. Dat verliep goed tot aan het derde en laatste jaar en ik niet tot de laatste lichting doordrong. Tijdens een periode van verschillende baantjes had ik al snel door dat ik er zonder diploma niet ging komen. Een avondopleiding op een toenmalige "Moeder MAVO" was het gevolg. Binnen 2 jaar had ik een Mavodiploma op zak waar ik nog niet veel mee kon. Via een open sollicitatie kwam ik weer bij de gemeente Utrecht terecht, eerst als straatveger maar nog geen jaar later zat ik als suppoost in het Utrechts Centraal Museum, daar zat ik tijdens mijn pauzes en gedurende de stille uren, mijn huiswerk voor een boekhouddiploma te maken. Na een klein jaar weer een jobrotation, nu naar Sport &Recreatie (S&R) als beheerder in een sporthal. In de vele jaren die ik bij S&R werkzaam was heb ik verschillende opleidingen in mijn beperkte vrije tijd gevolgd. Ik slaagde achtereenvolgens voor Beheerder Sportvelden, Manager Sportaccommodaties en was al begonnen aan een opleiding Sport Management die ik jaren later pas afrondde.

Cijfertjes en feiten

  • Daar gaan we dan!
  • Lengte: 183 cm
  • Gewicht: 103 kg (beetje te zwaar)
  • Ogen: Bruin
  • Haarkleur: Grijs
  • Opleiding: HBO
  • Werk: Zoekend naar een nieuwe uitdaging
  • Talen: Engels, Duits, Frans en natuurlijk Nederlands
  • Hobby's: Schrijven, Koken, Hardlopen, Massage (gevend), de 2CV en nog veel meer
  • Best song: op dit moment The Riverboat Song van Ocean Color Scene
  • Meer favorieten en (on)hebbelijkheden kom je vanzelf op deze website tegen

Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!