Haar geheim

Een iets langer verhaal deze keer en nu over enkele hoofdstukken. Je zult dus geduld moeten hebben het hele verhaal te willen kennen. Veel leesplezier.


‘Stop’, riep ze, 'parkeer ‘m daar even, tegen het hek aan’. Gedwee draaide ik een parkeerplaats op en zette de Eend dicht tegen het hek bij de begraafplaats aan, met de neus richting niemandsland. Zonder iets te zeggen maakt ze haar hoofddoek los en keek, voordat ze met een laatste ruk de kleurige doek van haar hoofd haalde mij met een zichtbaar schuldgevoel aan. ‘Sorry hoor, maar ik kan er niet meer tegen, tegen dat ding om m’n hoofd’. Verbaasd en zonder een woord te zeggen keek ik haar vragend aan. ‘Misschien kun je even buiten de auto wachten want dit ding mag ook uit wat mij betreft’, wijzend op haar lange gewaad, ‘ik roep je wel’.
Ho ho, dit is niet de bedoeling riep een stemmetje in mij. Ik weet niet wat ze van plan is, maar niet met mij. Kloppend op de voorruit van mijn 2CV beduidde ze mij weer in de auto te komen. Daar zat ze dan met een prachtig dikke bos lang blauwzwart haar, strakke jeans en een blouse waarvan ik op zekere hoogte mijn ogen niet af kon houden. ‘Meisje, wat ben je van plan’, ik keek om me heen of er op dit vroege uur al geen bezoekers voor de begraafplaats waren, ‘weet wat je doet’. Met een wegwuif gebaar maande ze mij stil te zijn.

Ik voelde me net een schooljongen, samen hadden we deze dag onafhankelijk van elkaar vrijaf gevraagd bij onze werkgever en afgesproken een dag te spijbelen en er een zogenaamd bedrijfsuitje van te maken. Tijdens een wandelpauze op het werk had ze mij gevraagd eens naar haar verhaal te willen luisteren en wie weet had ik wel goede raad voor haar.

Ze was niet echt knap maar had iets over zich wat me nieuwsgierig maakte. Ze sprak goed en bijna accentloos Nederlands had mooie, bijna zwarte ogen waar je zomaar in kon verdwalen. Haar haren had ik tot op vandaag nooit mogen bewonderen maar maakt haar zacht gezicht compleet. Haar te strakke jeans accentueerden haar te brede heupen en de lichtblauwe, bijna doorzichtige blouse was er net te veel aan. Dat paste niet bij haar kuise mond met vriendelijke lippen waarbij het leek of men met een klein schaafje een plakje van haar onderlip had geschaafd. Het maakte haar mond ongewild sexy.

Ik was al eens bij haar thuis geweest. Ze woonde met haar moeder en 2 zussen en een nichtje in een grote eengezinswoning in een oude arbeiderswoning in het noorden van de stad. Haar ouders waren ooit, met hun toen nog zeer kleine dochters gevlucht vanuit Irak naar het voor hen veilige Nederland. Haar vader was iets belangrijks geweest in de landbouw begreep ik maar moest de benen nemen omdat hij het openlijk niet eens was met de toenmalige regering. Kort na zijn aankomst in Nederland overleed hij en liet vrouw en drie dochters achter. Volwassen dochters ondertussen. Moeder en zussen waren overgeleverd aan de wil en wet van enkele, ook in Nederland wonende neven. Die bepaalden wie, wat en waar. Voor een Hollandse vent als ik maar een rare bedoening. Ze zagen mij niet voor vol aan. Tenminste de zussen niet. Ik had haar al eens in de Eend meegenomen om haar via een fiets/privé/plan aangeschaft rijwiel op te halen. Of ik arm was? Hoezo had ik gevraagd en als antwoord gekregen dat ik een auto rij die vast oud en daardoor heel goedkoop moest zijn. Typisch een gedachte van mensen die een voorgeschiedenis missen van o.a. de auto. Dat een oldtimer meer waard kan zijn dan de door hen zo begeerde Duitse merken snapten ze niet. Houden zo. De zussen waren natuurlijk wel nieuwsgierig naar mijn doen en laten, of ik al een vrouw heb, genoeg verdien enzovoort.

We bereikten al kletsend en lachend na een klein uurtje rijden onze bestemming, een groot bos op de Veluwe ergens boven Apeldoorn. Ik parkeerde de Eend in het dorp en we besloten eerst een kop koffie voor mij en een kop thee voor haar te bestellen, compleet met een lekker stuk gebak. De jongedame achter de toonbank van de plaatselijke bakker annex koffieroom keek ons nieuwsgierig aan en bewonderde openlijk de mooie haardos van mijn gezelschap. Door de binnenvallende ochtendzon zag ze er inderdaad adembenemend uit met weer die blauwzwarte glans over haar haren en haar gitzwarte, nu ietwat brutaal ogende blik.

Bij de auto trokken we onze makkelijke schoenen uit en verruilden deze voor een paar die ons makkelijker zouden zitten tijdens de wandeltocht van enkele uren die komen ging. Het dorp door in noord/oostelijk richting liepen we zo het Zwolse bos in, je kon het voorjaar ruiken, een mengeling van oud rottend blad met de frisse geur van jong blad aan de bomen, de regenbui van de nacht ervoor en de vele bloemen op het eerste stuk grasland waar we langs af liepen.

‘Waarover wilde je met me praten’, begon ik voorzichtig, ‘of komt dat vanzelf?’

Wordt vervolgd ……


Geef dit verhaal een waardering door met je muis over bovenstaande stippen te gaan en op het symbool met de door jou gegunde punten te klikken.


Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!