Gewoon, een oefening

‘Vertelt u eens, wat doet u zoal voor de kost?’, Antoinette keek hem vriendelijk aan en nam voorzichtig een nip van haar voor champagne doorgaande Crémant de Die.

Sjaak nam de tijd voor zijn antwoord, ‘Tsja, ik zit op dit moment tussen twee opdrachten in’, hij zette zijn glas voorzichtig neer om zichzelf wat meer bedenktijd te geven welk verhaal hij haar op de mouw zou gaan spelden. Dat van van succesvol makelaar of die van het adviesbureau? Hij koos voor het laatste en voelde in zijn borstzakje of hij de bij Vistaprint bestelde visitekaartjes bij zich had gestoken, ‘Ik doe het nu wat rustiger aan en neem nog slechts één cliënt tegelijk aan bij mijn adviesbureau.’ Gewichtig ging hij verzitten.

Antoinette knipperde eens vriendelijke met haar donkerbruine ogen en vroeg naar de bekende weg, ‘Wat voor een adviesbureau? Wat moet ik me daarbij voorstellen?’

‘Financieel advies, beleggingen, onroerend goed, spaarmogelijkheden, eigenlijk alles waarmee je je vermogen kan vermeerderen’, met een flauw wegwerpgebaar alsof hij een vlieg verjaagt voegt hij er glimlachend aan toe, ‘En ik ben daar zeer succesvol in mag ik wel zeggen.’

Sjaak stak zijn rechterwijsvinger achter de te strakke knoop van zijn stropdas door om het losser te wrikken, echter zonder succes. Het zweet stond hem op de rug. Waarom keek zij met die strenge blik naar hem, geloofde ze hem niet? Hij voelde nogmaals in de borstzak van zijn colbert en streek met zijn vinger langs de door hem zelf aangebrachte ribbeltjes aan de zijkant van een visitekaartje en viste geoefend en in een beweging het juiste kaartje tevoorschijn.
‘Voilà, hier is mijn visitekaartje’, met een plechtig gebaar overhandigde hij haar het kleinood. Terwijl hij het kaartje nog even vasthield voegde hij er knipogend aan toe, ‘Wie weet ken jij iemand in je omgeving die mijn hulp wel kan gebruiken?’

Hè hè, eindelijk, de aap is uit de mouw, dacht Antoinette, ik heb het wel gezien nu, ‘Excuseer mij. ik ga even naar toilet, even mijn neus poederen’, ze lachte een beetje schamper om haar eigen opmerking en pakte haar handtas in een beweging van de stoel naast haar, ‘Bestel jij maar vast, ik neem gezellig hetzelfde als jij, OK?’ Sjaak knikte en wist zeker dat hij weer beet had.

‘Alles naar wens geweest mevrouw?’, de serveerster hield de buitendeur voor haar open en wenste haar een prettige dag.

Antoinette knoopte haar jas verder dicht en sloeg buiten meteen linksaf. Een andere kant op dan de kortste weg naar haar huis en niet langs de grote ramen van het restaurant waar die Sjaak haar overhaast zou kunnen zien vertrekken. Gelukkig had ze haar makkelijke schoenen aangetrokken deze morgen. Vandaag nog zou ze eerst een stevig gesprek moeten hebben met Anette, ‘Een blind date, hoe komt dat kind daarbij? Zo blind ben ik nu ook weer niet’, dacht ze hardop en zette kordaat de pas er in.


Geef dit verhaal een waardering door met je muis over bovenstaande stippen te gaan en op het symbool met de door jou gegunde punten te klikken.


Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!