Beginregel 1

Soms is het leuk om ergens uit een beroemd of bekende roman de beginregel te nemen en hier kort op verder te borduren. Maar nu met je eigen fantasie. Hieronder een voorbeeldje.


Stately, plump Buck Mulligan came from the stairhead, bearing a bowl of lather on which a mirror and a razor lay crossed.


Statig kwam het gezette figuur van Buck Mulligan uit het trapgat. Hij droeg een kom zeepschuim waarop een spiegel en een scheermes gekruist lagen. Alleen gekleed in een asgrauwe onderbroek, een getreept overhemd en op versleten pantoffels stapte hij voorzichtig de smalle houten trap af, welke met een luid gekraak zijn gewicht maar nauwelijks kon dragen. 'Nondeju, niet nu', de onderste trede begon vervaarlijk te kraken, 'nog even volhouden trappetje, ik ben bijna beneden'.

Vanaf de versleten bank in de hoek van de kamer schaterde Jesse de Vries het uit van het lachen. 'Man, man, als ik jou was zou ik toch maar eens beginnen in het boek van Sonja Bakker. Dat trappetje van jou zal je eeuwig dankbaar zijn.'
Verongelijkt kijk Buck naar Jesse, 'Waar dacht je dat ik mee bezig was, dat de kilo's er zo maar af vliegen? Ik ben al 600 gram kwijt deze week. De rest komt echt wel hoor.'
Met een flinke plof zette hij het scheergerei op de versleten tafel waarbij een vlok scheerschuim over de tafel op het vloerkleed terecht kwam.
'Mooi, alleen nog maar schrobben, de zeep ligt er al,' Buck liep naar een klein buikkastje waar normaliter zijn TV op stond, schoof het tafelkleedje dat er op lag een stukje vanaf de rand omhoog en trok de lade open om een blauwe ballon te pakken. Met de benen wijd en met bol opgezette wangen begon hij het kleinood op te blazen, wat hem maar moeilijk lukte, met een vuurrood aangelopen gezicht kreeg hij maar net genoeg lucht door het nauwe tuitje geblazen om de ballon licht te laten opbollen. Het duizelde hem een beetje in het hoofd, Buck moest uitkijken dat hij niet omviel en zette zijn benen nog iets wijder om meer stabieler aan het vervolg te kunnen beginnen. Met de ballon dichtgeknepen en naar lucht happend probeerde hij verder op adem te komen.

Jesse bekeek het schouwspel met een brede grijns op zijn gezicht. 'Ik zou naast het boek van Bakker ook maar beginnen wat aan je conditie te doen,' grapte hij.
Buck was ondertussen weer begonnen om met de inhoud van zijn longen de ballon verder op te blazen. Nu de eerste lucht binnen was ging het een stukje makkelijker. Met het tuitje van de ballon weer dichtgeknepen ging de rood aangelopen Buck op de versleten armstoel naast het buikkastje zitten. Met een, ondanks zijn dikke worstenvingers, vloeiende beweging sloot hij de ballon af met een vakkundige knoop. Nahijgend met zijn glimmend rood aangelopen hoofd hield hij de blauwe ballon trots omhoog. 'KLAAR!,' riep hij, 'Kom nu hier bij mij aan tafel zitten,' beval hij.
Jesse stond loom op vanaf de bank en kwam ongeinterreseerd bij Buck aan tafel zitten.

'Hier, vasthouden, dan pak ik even een stift.' Buck drukte de ballon in Jesse's handen en rommelde in de laden van het buikkastje tot dat hij met een zwarte stift weer aan tafel kwam zitten. Met rustige bewegingen tekende Buck een paar ogen, een neus en een mond op de ballon, onder de neus trok hij twee korte streepjes naar de lippen, 'het snotgootje,' glimlachte hij tegen Jesse.
'Verrek, de scheerkwast vergeten. En de scheerschuim, kijk dan .... niet meer dan een plasje behangerslijm,' Buck schoof de stoel naar achteren, stond op en liep de krakende trap op naar boven. Achterom kijkend naar Jesse zei hij: 'Even de scheerkwast en nieuw schuim pakken, je eerste scheerles begint zo'.


Geef dit verhaal een waardering door met je muis over bovenstaande stippen te gaan en op het symbool met de door jou gegunde punten te klikken.


Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!