Ameland

Een kort verhaal met vervolg over enkele dagen. Het vervolg plaats ik onder het huidige verhaal na telkens een rijtje streepjes ---------------------.
In de gaten houden en terugkomen dus ...
Het eerste en tweede gedeelte staan nu online.


Hannah zette de versnelling nog maar eens in de achteruit. Vol gas probeerde ze met haar C2 los te komen uit het mulle zand. Vanaf het terras van een strandtent werd ze gadegeslagen door de bebaarde eigenaar. Hoofdschuddend bekeek hij het tafereel en schreeuwde zo nu en dan naar iemand achter hem binnen achter de grote ramen van het restaurantgedeelte. Riep hij anderen erbij om met meerderen haar uit te kunnen lachen? Ze trapte het gaspedaal van de Citroën nu helemaal in tot de vooras vast zat in het zand. Boos sloeg ze op haar stuur, hoe kon ze zo dom zijn het strand op te willen rijden. Ja, er was geen mens op het strand te bekennen deze zondagochtend, maar dan nog. Het was prachtig voorjaarsweer, en dat voor eind februari. Ze had beter de auto op de parkeerplaats bij de jeugdherberg kunnen laten staan.

Boos op zichzelf merkte ze niet dat de strandtenteigenaar tot bij haar was gekomen en voor dat ze er erg in had stak hij zijn bebaard gezicht door het openstaande zijraam naar binnen en baste met een naar sigaretten en alcohol riekende stem; 'Mijn zoon komt er zo aan meiske, zet de motor maar even uit en stap maar uit, Hannah draaide het contact uit en de baard baste verder, 'Je hebt vast ergens een sleepoog aan de achterzijde van je karretje?'

Hannah bevestigde met een kort knikje zonder de baard aan te kijken en liep naar de voorzijde om hem het sleepoog aan te wijzen. 'Nee mop, aan de achterzijde, anders krijgen we hem echt niet vlot'

Hannah draaide haar hoofd weg om de geur van asbak en goedkope wishkey te ontwijken. Aan de achterzijde van de wagen knielde baartmans en keek naar waar hij straks een stuk touw of sleepketting kon bevestigen. 'Mijn zoon komt zo', baste hij nog even snel voordat hij weer opstond en tuurde richting zijn strandtent.

-------------

Paul schepte wat zand aan de achterzijde van de C2 weg en kroop daarna half onder de auto om een sleepkabel aan het oog te bevstigen. 'Hoe heet jij eigenlijk', vroeg Paul terwijl hij kreunend omhoog kwam, Ík ben Paul, Paul de Graaff, met dubbel f aan het eind'. Lachend klopte hij het zand van zijn handen en stak er een uit ter begroeting.

Hannah sloeg haar ogen neer om maar niet in die donkerbruine ogen te hoeven kijken. 'Mijn naam is Hannah, Hannah van Til'. Zijn handdruk voelde stevig aan en voor een moment durfde ze in zijn ogen te kijken.

Laat je niet zo kennen, dacht ze bij zich zelf. Het is gewoon iets van een verwende surfboy die teert op de centjes van zijn Pa, sta daar boven.

De baard had zich ondertussen in de Landrover gehesen en startte de motor. 'Stapt er nog iemand in dat koekblik dan slepen we 'm los'.

Hannah stapte in haar wagen en bracht de motor op gang. Door het geopende raam gaf ze Paul een teken dat ze er klaar voor was. 'Zet hem in achteruit en laat de koppeling langzaam opkomen als je voelt dat er beweging in de auto komt', gaf hij als goede raad.

Na een kleine schok toen de sleepkabel strak trok liet Hannah de koppeling opkomen en kwam de C2 tergend langzaam los uit het mulle zand.

Wordt vervolgd!


Geef dit verhaal een waardering door met je muis over bovenstaande stippen te gaan en op het symbool met de door jou gegunde punten te klikken.


Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!