Boosheid

Jans Dinsdag, 26. Januari 2021 door Jans

Boos

Onderstaand is overgebleven uit het verhaal wat ik aan het schrijven ben. Het is dus niet waar gebeurd, ook niet bij mij :-)

Ik heb het uit het verhaal gelaten en wil het wel delen hier op mijn website.

Je vindt hier het antwoord op voorgaande brief, klik hier als je deze nog niet gelezen hebt.

Een lang verhaal ...

Mevrouw van Steenhuizen,

Waarom zou ik een brief schrijven naar iemand die mij diep gekwetst heeft en die vervolgens deze brief toch niet gaat beantwoorden? Ik ben boos. Je hebt me diep teleurgesteld. Ik stel me helemaal open voor jou, kwetsbaar als een jong vogeltje hoog in een boom, in een veilig lijkend nest, maar met de kat van de buren vlak bij, op dezelfde tak, klaar om toe te slaan.

OK, ik verwachtte niet meteen de eerste week antwoord van je maar na vier maanden begint mij het gevoel te bekruipen dat ik op een antwoord van jou niet meer hoef te rekenen. Elke dag denk ik de postbode de straat in, dwing ik hem de post te komen brengen, met mijn ogen gesloten dirigeer ik hem eerst de overzijde van de straat van de nodige reclame en blauwe enveloppen te voorzien om daarna op de weg terug de oneven nummers te bevuilen met enveloppen in verschillende grootte en kleur en kilo’s reclamepapier. Als hij dan bij het hek van mijn huis is kijk ik hem strak aan, zonder dat hij mij ziet en dwing ik hem zijn hand in de posttas te steken om te zien of er niets achtergebleven is, er misschien niet nog een geurende roze enveloppe van jou uit tevoorschijn gehaald kan worden. Nooit heeft hij dat gedaan, nooit. Ook vanmorgen niet. Niet Omdat hij immuun is voor mijn dwang, maar gewoon omdat er geen brief van jou komt.

Je merkt ik ben zeer verbolgen, zeer boos. Was die keer dat je mijn naam noemde, die vraag om liefde niet voor mij bedoeld? Heten er meer mannen SNEEK? Zijn er meerdere mannen in je leven? Ach, eigenlijk kan me dat niets schelen ook. Je had gewoon kunnen antwoorden, een heel kleine moeite, ik doe het nu toch ook? Ik antwoord op een schrijven van jou wat je nooit geschreven hebt. Ik antwoord op vragen die jij nooit gesteld hebt, niet hebt willen stellen. 

Vanochtend, voor de postbode weer eens alleen maar een paar folders in mijn brievenbus stopte keek ik nog vaak naar het late Journaal, in de hoop een glimp van jou op te vangen. In de hoop je weer mijn naam te horen noemen, omfloerst met dat noordelijke accent van je. Dat accent wat eigenlijk niet te vertrouwen is blijkt nu. Ja. Ik ben boos en dan gooi ik er van alles uit. Vanaf vandaag kijk ik alleen nog maar naar het Journaal op de BRT, Hanne Decoutere is niet zo uit de hoogte als jij. Zij heeft veel meer klasse, veel meer stijl. Ja, ik ben boos, ik blijf het zeggen.

Ergens hoopte ik nog op een antwoord van jou maar weet je wat, schrijf me maar niet terug. Vergeet deze en de eerste brief, vergeet mijn liefdesverklaring aan jou, vergeet mij.

Boos

Ik gebruik cookies om mijn website te optimaliseren en jou de best mogelijke online ervaring te bieden. Door op "Alles toestaan" te klikken ga je hiermee akkoord. Meer informatie en de mogelijkheid om individuele cookies toe te staan ​​vind je op mijn Privacyverklaring. Wil je jouw voorkeuren zelf instellen? Ga dan naar mijn Cookie-voorkeur-pagina.