Mijn hardloopcarrière

Jans Zondag, 20. December 2020 door Jans

Hoe het allemaal begon

Mijn hardloopcarièrre

Begin jaren 80 deed ik al een poging met een kameraad om te gaan trimmen, zo noemden we dat toen nog. We kwamen niet ver, meestal een dikke 15 minuten en daarna duurde het weken voordat we weer eens een stukje wilden gaan draven. Vele mislukte pogingen deden mij de "handdoek in de ring" gooien en het duurde tot begin 1986 dat ik weer een poging durfde ondernemen.

Het was begin februari van dat jaar dat een aangewaaid familielid mij als chauffeur mee vroeg naar Landsmeer, waar hij aan een halve marathon deelnam. Het voetballen was toch afgelast dus waarom niet. Ik heb mijn ogen uitgekeken die dag en kreeg spontaan zin het weer eens te proberen. Zeker toen die "ouwe", zo noemden we Henk Herszkowicz heel oneerbiedig, zeker toen hij de halve volbracht rond de 1 uur 15. Ik dacht toen, 'Dat kan ik ook'.

Diezelfde avond, terug in Utrecht ging Henk uitlopen en nodigde mij uit mee te rennen, tegen een slakkengangetje. Het sneeuwde die avond en hijgend en puffend deden we samen, stilzwijgend een rondje ergens in de buurt van de Amsterdamsestraatweg. Onvergetelijk, wat me in de jaren daarvoor niet lukte ging nu ineens wel, ondanks mijn toen 104 kilo jogde ik 4 kilometer in iets minder dan een half uur. "Een hardloper werd geboren".

Daarna ging het snel, de zaterdag daarop al liep ik mee met een trimloop in Bennekom. Aan de start leerde ik voor het eerst het hardlopers cultuurtje van binnenuit kennen, en de daar aan vast zittende humor. Ik werd voorgesteld aan een wat oudere man met de mededeling de gehele ronde bij hem te blijven. Ik heb toen alleen zijn rug gezien bij de start,

Jan van Ginkel was in 1955 nog Nederlands marathonkampioen en ondanks zijn gepensioneerde leeftijd veel te snel voor mij, en hij liep daar nog wel de 12 kilometer. Over die 6 kilometer lange omloop deed ik 29 minuten en een beetje. Reden voor mijn begeleider om mij na een hele week elke avond 10 kilometer te hebben laten zweten, zwoegen en zelfs bloeden (teennagels te lang), een week later in te schrijven voor een 10 km in Gouda (?) 52 minuten klokte ik en woog al 101 kilo.

De dagen daarna werd er elke dag gelopen afwisselend van 10 tot een kilometer of 15 en het eerstvolgende weekend na de 10 km loop (dus na 3 weken) liep ik al een halve marathon in de buurt van Woerden, 1 uur 39 minuten en nog wat. Vooral dat nog wat. 's Avonds op de weegschaal klokte ik 99.1 kilo, maar had pijn, overal waar ik dacht dat ik geen spieren had zaten er toch en die speelden behoorlijk op. Van Start to Run of welke beginners vorm had ik niet gehoord.

De weken daarna ben ik niet gestopt met hardlopen", uitlopen is de beste masseur" werd mij voorgehouden, ik ben daar ook nog steeds van overtuigd.

Mijn hardloop carrière begon dus met een vliegende start, daarna is alles een stuk rustiger gegaan, ben lid geworden van de BAV in Baarn en heb daar in de vele jaren van mijn lidmaatschap heel veel geleerd, en vooral gelaten. In een paar jaar was mijn gewicht gedaald naar een minimum van 78 kilogram en liep ik van 100 meter tot aan de marathon. In de latere jaren bij de BAV ben ik opgegaan voor een trainersdiploma om meer inzicht te krijgen in wat er allemaal mogelijk was. Zo heb ik de Methode Verheul ontdekt. Toen niet via de lesboekjes van de KNAU, maar via wedstrijden, atleten waarbij ik in de winter tijdens de crosswedstrijden makkelijk bij of voor bleef maar die zo gauw de blaadjes aan de bomen kwamen mij voorbij snelden en ik ze pas op de finish terug zag. Hoe dat kon dat wilde ik graag weten.

Later meer .................

Ik gebruik cookies om mijn website te optimaliseren en jou de best mogelijke online ervaring te bieden. Door op "Alles toestaan" te klikken ga je hiermee akkoord. Meer informatie en de mogelijkheid om individuele cookies toe te staan ​​vind je op mijn Privacyverklaring. Wil je jouw voorkeuren zelf instellen? Ga dan naar mijn Cookie-voorkeur-pagina.