Geblesseerd

12 februari 2018

Ik ben er weer eens helemaal aan. Afgelopen woensdag stap ik tot twee keer toe in hetzelfde diepe maar onzichtbare gat tussen boomwortels tijdens werkzaamheden op het vakantiepark. Wie kent niet het verhaal van de ezel die zich geen twee keer ... Ik ben dus niet die ezel want ik wel tot twee keer toe. Niets aan de hand ook die woensdag niet, ja even AUW roepen, twee keer. De rest van de woensdag en de donderdag er na geen last. Maar donderdagnacht word ik wakker met een stekende pijn in mijn linker hiel.

Het gaat hier even iets anders aan toe dan in Nederland, dokter, ziekenhuizen enzovoort. Ik kon vandaag pas terecht bij een huisarts. Ja ik weet, ik kon ook naar een 1e hulppost rijden maar had echt geen zin om 6 tot 8 uur te gaan zitten wachten in een wachtkamer (sla de reviews van de "hôpitaux" hier in de regio er maar op na). Dan maar de pijn verbijten tot vandaag. Tijdens het weekend werd mijn voet alleen maar dikker en dikker, been omhoog en aan de zelfmedicatie. Vandaag echter, of dat het weet dat we een arts gingen bezoeken was de zwelling alweer geslonken. Wel een grote blauwe plek rond de enkels, en een mindere stekende pijn.

Voet geslonken dus, maar niet minder pijnlijk, zeker als de dokter eens flink op de achterzijde van mijn hiel drukt. AUW, ik ging door de grond van de pijn. Nu vermoed zij dat het misschien een ontsteking achter de achillespees is, misschien want toen ze nog een keer haar vinger op een ander plek in de hiel priemde en ik schreeuwend een meter opveerde dacht ze dat het misschien ook wel eens een breuk of een scheurtje in het hielbeen kan zijn. AUW ja. De dokter heeft me een pijnstiller gegeven om de dag door te komen want er moet eerst een afspraak voor foto's en de hele rimram gemaakt worden.

Dat het hier anders gaat, had ik al gezegd. In de directe omgeving kon ik pas over een week of wat terecht, echt waar, kom daar in NL eens mee af. Geen tijd, voller dan volle agenda's enz. Ja, ik kan er voor de deur gaan zitten wachten op een gaatje maar dat zie ik echt niet zitten, ik heb verhalen gehoord van mensen die gewoon meer dan 12 uur mogen wachten want niet levensbedreigend.

Na veel ziekenhuizen en röntgenfoto praktijken te hebben langs gebeld hebben ze een kilometer of 60 hier vandaan een plekje voor mij, morgenvroeg. Daarna weet ik meer ...

Update 13 februari 2018

En weer terug van een dagje foto's en een echo laten maken in het "Hôpital" te La Roche sur Yon. Wat een "gribus" van een complex is dat zeg. OK, het hoofdgebouw bovengronds ziet er nog redelijk uit van binnen maar als je -1, -2 en -3 diep door het gangenstelsel loopt krijg je het idee in een Oost-Europees ziekenhuis te dwalen. Van bewegwijzering hebben ze nog niet gehoord denk ik. Plafonds liggen gewoon open, alle leidingen te zien, versleten vloeren en ellenlange gangen vol antieke ziekenhuisbedden.

Door die (stevige) misstap, verleden week, twee maal in een gat, waar ik het gisteren over had is er nu op de röntgenfoto's een botsplinter te zien achter op mijn hielbeen. Het zit nog vast aan het bot maar het uit stekende puntje van die "splinter" prikt bij elke stap in mijn achillespees (vrij vertaald naar de dienstdoende arts). Dat verklaart ook meteen de stekende pijn, als ware het een messteek in de hiel. De foto's zijn nu onderweg naar de huisarts (en een kopie naar mijn huisadres) en een dezer dagen gaan ze/we beslissen wat verder te doen. Vermoedelijk operatief verwijderen van dat splintertje ... Of zijn er nog andere mogelijkheden waar ik geen weet van heb? Wordt vervolgd.

Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!