McDrek

Jans Zaterdag, 5. Juni 2021 door Jans

Is het McDonalds

of houden we het op McDrek?

Even terug in de tijd, het was in de zomer van 2013. We woonden toen hoog op een berg in de Franse Alpen. Onze dochter Evy was toen nog maar 7 jaar.

Zo heel af en toe wilde Evy ons nog wel eens zo gek krijgen om, tegen onze zin bij McDonalds iets te gaan eten. Zelf roept ze keihard; “McDrek”, als ze het logo of de reclame op TV ziet, net alsof ze niets van die hamburgergigant wil nuttigen. Maar ondertussen, de frietjes zijn haar grootste favoriet, net of we die niet zelf thuis kunnen bakken … en zelfs beter. Nu zijn wij persoonlijk niet zo gecharmeerd van de werk- en zienswijze van McDrek, maar goed, het is nu eenmaal een gegeven dat ze het verdomd slim hebben aangepakt. Welk kind roept, smeekt en wijst er niet vanachter uit de auto als men zo`n giga M op een even giga-paal voorbijrijdt op de snelweg?

De eerste McDrive in Nederland

Ook ik ben schuldig. Ik weet nog heel goed toen de allereerste McDrive (de reguliere McDreks bestonden toen al) werd geopend in Huis ter Heide (vlak bij Utrecht), 1987 was het, het werd toen groot uitgemeten in de regionale pers. Ook ik was toen zo gek om met mijn toenmalige rode 2CV in de rij te gaan staan om een, ik dacht toen ook al, BicMac menu af te halen. Dat gebeurde op een zaterdag, na een hardlooptraining in het Panbos. We hadden wel een beloning verdiend na al het zweet wat we in het bos hadden achtergelaten. Het was toen met de auto vanaf de parkeerplaats bij de golfbaan als het ware de Amersfoortseweg overgestoken om op de weg meteen al te moeten aansluiten in de toen ellenlange rij. De McDrive was toen net een paar dagen open. Toen was het ook al snelheidswerk. Ik en mijn hardloop-trainingsmaatje (Henk Herszcowicz) hebben toen zo’n 30 minuten moeten wachten voordat we met die bruine zak vol fastfood ergens met de 2CV geparkeerd in de berm onze lunch konden verorberen*. En smaakte het, denk je nu? Niet. Ik was toen al gauw genezen.

* We hebben niets achtergelaten en het restant en afval thuis weggegooid.

Geen verrassing uit het kindermenu

Dus waarom Evy zelf niet laten ontdekken of iets echt wel lekker en verantwoord is zoals ze beweren. Die zomerse dag in 2013 was het denk ik zover.

Aan de balie bij de McDrek in Saint-Jean-de-Mauriënne (F), toen we eindelijk aan de beurt waren om te bestellen, zei ze doodleuk: 'Doe mij alleen maar de frietjes en heel misschien straks een fruit-toetje', en naar haar moeder kijkend, 'Meer hoef ik hier echt niet hoor. Maar kun jij wel vragen of ik wel het cadeautje van het kindermenu mag hebben?' Dat laatste kreeg ze niet van de medewerkster fastfood, hostess (of welke rang de dame achter de balie ook heeft). 'Dan alleen maar de frietjes', was haar reactie.

Soms is opvoeden vrij makkelijk lijkt het wel. We hebben daar en op dat moment besloten om niets te bestellen en zijn naar huis gereden. Vanavond zullen we Evy belonen met wat zelfgemaakte frietjes en een hoop vers ingeslagen groente en fruit. Tot op de dag van vandaag, al die jaren hebben wij de McDrek's niet meer van binnen gezien.

Op naar de volgende opvoed-ontdekking/verrassing ......

Ik gebruik cookies om mijn website te optimaliseren en jou de best mogelijke online ervaring te bieden. Door op "Alles toestaan" te klikken ga je hiermee akkoord. Meer informatie en de mogelijkheid om individuele cookies toe te staan ​​vind je op mijn Privacyverklaring. Wil je jouw voorkeuren zelf instellen? Ga dan naar mijn Cookie-voorkeur-pagina.