Deadline

7 januari 2018

Sommigen hebben het al een tijdje door, anderen zullen verrast zijn. Het afgelopen jaargeleden heb ik mijn eerste manuscript(een thriller) geschreven. Nee, niet gepubliceerd, bewust niet. Wel hier en daar gedropt om te laten lezen en me om de oren laten slaan met opbouwende kritiek.

Het was meer als vingeroefening bedoeld dan hetverhaal gepubliceerd te krijgen. Kan ik nu wel of niet een verhaal schrijven, heb ik het in de vingers, de fantasie, onderhoudend en spannend? Ja dus. Het is een mooi en spannend verhaal geworden, volgens de proeflezers dan toch. Er mocht hier en daar toch nog aan gewerkt worden, geschrapt, verbeterd en aangevuld. Mooie personages, dialogen, spanning, alles zat er in maar … Overnieuw, opnieuw en weer laten lezen. En daarna nogmaals en nog een keer.

Tijdens die vele herschrijf sessies borrelde er, na wat commentaar en tips van een lezereseen nieuw verhaal bij mij omhoog. Eentje die ik eerst wilde, nee moet gaanvertellen voordat het verhaal wat ik gereed heb verteld kan worden. Natuurlijk, ik kan het ook doen zoals sommige andere auteurs, eerst het eerste, koste wat kost gepubliceerd krijgen en later het verhaal voorafgaand wereldkundig maken.Die weg wil ik niet volgen, gewoon beginnen bij het begin.

Omdat ik ook nog een betaalde baan als operations-manager op een groot vakantiedomein heb, een drukke baan zoals sommigen van jullie al doorhebben,lukt het mij niet altijd om in mijn spaarzame vrije tijd aan het boek te werken. Het is het een of het ander, werk of schrijven, of een goede tussenweg zoeken. Het werk gaat voor, er moet brood op de plank komen, inclusief een lekker beleg. De schoorsteen moet branden en de rekeningen immer betaald. Die tussenweg denk ik te hebben gevonden. Het komend half jaar stort ik mij in de avonden en weekenden op het schrijven. Zoveel mogelijk. Er moet wel wat voor wijken.

Deze zelf opgelegde deadline werkt. Ik merk datnu al na de eerste week van het nieuwe jaar.Ik verbied mijzelfook om te vaak op Facebook, Twitter, Printeresten Instagram rond te neuzen. Een paar keer per dag is voldoende, hooguit een keer of drie is echter de limiet. Sommige FB-groepen gaan me missen denk ik zo. Ook hersenvervuiling als slechte TV programma’sof het eeuwige scrollen langs en door de nieuwszenders op mijn Samsung Note.Allemaal verleden tijd.

Het komend half jaar staat, naast het gezin en de dagelijkse werkzaamheden alles in het teken van het manuscript en ben dan ietsje meer dan de vrijetijdsschrijver die ik voor die al tijd was. Zo af en toe kom ik hier op FB terug, niet te vaak. Helemaal kwijt zijn jullie me niet. En nu? In de startblokken, klaar ….. GO!

Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!