De geur van ...

13 augustus 2018

Missen jullie dat ook? Dat je al wandelend, rennend of fietsend een geur in je neus opvangt waar je eigenlijk meteen achteraan zou willen gaan? Ik wel. Ik merkte het deze morgen.

Tussen het opruimen en schoonmaken van de Auberge door stapte ik even naar buiten voor wat verstrooiing en frisse lucht. Er waaide meteen de heerlijke geur van een pas gevallen buitje mijn neusgaten in. Dat mis ik echt, zo`n onverwacht geurtje welke, op het moment dat het je neus bereikt alweer verdwijnt en je achterlaat met verlangen de geur weer snel ergens op te kunnen pikken. Meestal richt je je neus tevergeefs naar alle richtingen die een kompas je maar aan kan geven. Zoals gezegd, meestal tevergeefs.

Al snuivend en proberend de geur van de pas gevallen bui weer op te pikken kom ik tot de conclusie dat ik het hardlopen ontzettend mis. Wat je al rennend al niet ruikt, behalve het wisselen van de jaargetijden. Al joggend met mijn neusgaten wijd open verrast worden door de geur van bloeiende struiken, bomen en planten. Ontspannen een uur of meer door de bossen de geur van rottend blad opsnuiven of langs een weiland waar de odeur van hooiend gras op een zacht briesje zich vermengt met het zweet van je inspanning je neus binnendringt en daarmee de euforie van het hardlopen alleen maar versterkt. De heerlijke geuren van de stad, het bos of een buitengebied. Ik heb ze al heel lang, rennend niet meer opgesnoven.

Ooit rook ik al hardlopend in de late middag of vroege avond geuren van in boter gebakken biefstuk of een smeuïge gehaktbal tijdens mijn eerste of laatste kilometers door de donker wordende stad, meestal in het najaar en winter. Zo`n geur komt toevallig voorbij en lang niet bij elk huis of in elke straat. Alleen bij die mensen die behoefte hadden aan echte calorieën en geen gedroogd zeewier of vogelzaad door hun salade mengden maar zichzelf verwenden met bloemige aardappels, rode- of spitskool, een bal gehakt en als toetje een zelf gekookte pudding na.

Ik mis al die luchtjes waarvan je, tijdens je trainingstocht eigenlijk maar een tiende van een tel van kunt genieten. Het hardlopen maar weer oppakken is het devies. Als het werk het toelaat.

Ik maak gebruik van cookies zodat ik jou een optimale website kan leveren. Verder lezen!